غکه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غُ کِ) (اِ.) سِکسِکه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(غُ کِ) (اِ.) سِکسِکه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غکه . [ غ ُ ک َ / ک ِ ](اِ صوت ) جستن گلو را گویند و آن را به عربی فواق خوانند. (برهان قاطع) (آنندراج ). هکجه باشد و به تازی فواق گویند. (از جهانگیری ). هکهک . (ناظم الاطباء).