غک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غَ یا غُ) (ص.) کوتاه و چاق.<br>
فرهنگ فارسی معین
(غَ یا غُ) (ص.) کوتاه و چاق.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غک . [ غ َ / غ ُ ] (ص ) شخصی را گویند که قد کوتاهی داشته باشد و به این قد و بالا بسیار فربه و بی اندام و مضحک هم باشد. (برهان قاطع). فربه و کوتاه قد و بی اندام . (جهانگیری ). کوتاه فربه، و بعضی گفته اند کسی که مهره های پشتش بیرون آمده بواسطه ٔ آن خم در قامتش به هم رسد. (فرهنگ رشیدی ) (آنندراج ) (انجمن آرا) : سیفک چماق دولت و دین کون فراخ غک منسوخ شوخ شوم گران جان سرسبک . پوربهای جامی (از رشیدی ) (آنندراج ) (انجمن آرا).