غژگاو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غژگاو. [ غ َ ] (اِ مرکب ) به معنی غژغاو است که گاو قطاس باشد و بحری قطاس همان است . (برهان قاطع). نوعی از گاو است که از دم آن پرچم علم و مگس ران سازند، و آن قسم گاو در کوهستان که مابین ختا و هندوستان است به هم میرسد، به هندی آن را سری گای گویند به ضم سین مهمله . (غیاث اللغات از صراح ). غژغاو. غژغا. غژگا. کژگاو. کژگا. کژغاو. (برهان قاطع). رجوع به غژغاو و گاو خطایی شود : دمش همچون دم غژگاو گشته سرون مانندشاخ گاو گشته . خواجو (از آنندراج ) (انجمن آرا).