غژقاو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غژقاو. [ غ َ ] (اِ مرکب ) کاکل پریشان . (فرهنگ میرزا ابراهیم ) (فرهنگ شعوری ورق ١٨٤ الف ). مصحف غژغاو یا غژگاو است . ◄ پرچم . (فرهنگ میرزا ابراهیم ) (فرهنگ شعوری ورق ١٨٤ الف ). موی گاو تبتی یا خطایی . رجوع به غژغا و پرچم و گاو خطایی شود.