غناگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گَ) [ ع - فا. ] (ص مر.) آوازه - خوان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گَ) [ ع - فا. ] (ص مر.) آوازه - خوان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غناگر. [ غ ِ گ َ ] (ص مرکب ) خواننده و نوازنده و آوازخوان . مغنی . غناساز. رجوع به غنا و غناساز شود : هر رود که با غنا نسازد برّد چو غنا گرش نوازد. نظامی .