غفران
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) چشم پوشیدن از گناه.<BR>۲- (اِمص.) آمرزش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(غُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) چشم پوشیدن از گناه. ۲- (اِمص.) آمرزش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غفران . [ غ ُ ] (ع مص ) غفران خدا گناه کسی را؛ پوشیدن گناه بر وی و آمرزیدن او. (از اقرب الموارد). به معنی غفیر (مصدر). (منتهی الارب ). آمرزش . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). آمرزیدن . (مصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). آمرزیدن . درگذشتن از... صفح : و قالوا سمعنا وأطعنا غفرانک ربنا و الیک المصیر. (قرآن ٢٨٥/٢). رانده اول شب بر آن کهپایه و بشکسته سنگ نیمشب مشعل به مشعر نور غفران دیده اند. خاقانی . - غفران کامل ؛ بخشش ازهمه ٔ گناهان . (فرهنگ ناظم الاطباء).
واژگان فارسی سره واژهدان
بخشایش، آمرزش
واژگان قرآن
لَکُمْ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ «غفران» به معناى پوشاندن گناه و به فراموشى سپردن آن است.(23)