غره بودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غره بودن . [ غ ِرْ رَ / رِ دَ ] (مص مرکب ) مغ-روربودن . (آنندراج ). فریفته شدن . گول خوردن . غره شدن . غره گردیدن . غره گشتن . رجوع به غره شود : آهی مباش غره فسان و فسوس را هرگز مدان تو زهر گیاه اصل سوس را. ؟ (آنندراج ).