غدد اشکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غدد اشکی . [ غ ُ دَ دِ اَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) غدد اشکی یا غدد دمعه، در قسمت فوقانی خارجی ناحیه ٔ قدامی کاسه ٔ چشم قرار دارند و در حفره ٔ استخوانی به نام گودال اشکی واقعاند. هر غده به وسیله ٔ وتر عضله ٔ رافعه ٔ پلک فوقانی به دو قسمت می شود و در روی بن بست پلک فوقانی تکیه می کند اشک از غده ترشح یافته به واسطه ٔ ٨ تا ١٠ مجرای کوتاه از غده سرازیر می شود و در سطح داخلی پلک فوقانی میریزد اشک به توسط پلکها به روی چشم گسترده شده و زیادی اشک به زاویه ٔ داخلی چشم آمده به وسیله ٔ مجاری اشکی و کیسه ٔ اشک وارد مجرای استخوانی اشکی بینی می گردد که در جدار خارجی بینی است و سوراخ مجرای اشکی در مجرای تحتانی بینی در حفره های بینی بازمی شود. (کالبدشناسی دکتر نیک نفس چ دانشگاه ص ٢٥٤).