غبوط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبوط. [ غ َ ] (ع ص ) ناقه ای که تا دست بر پشتش نزنی فربهی از لاغری وی معلوم نشود. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
غبوط. [ غ ُ ] (ع اِ) ج ِ غَبط. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبوط. [ غ َ ] (ع ص ) ناقه ای که تا دست بر پشتش نزنی فربهی از لاغری وی معلوم نشود. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
غبوط. [ غ ُ ] (ع اِ) ج ِ غَبط. (منتهی الارب ) (آنندراج ).