غاویة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غاویة. [ ی َ ] (ع ص ) تأنیث غاوی . رجوع به غاوی شود. ◄ (اِ) توشه دان . (منتهی الارب ). ◄ مشک که در آن آب باشد. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غاویة. [ ی َ ] (ع ص ) تأنیث غاوی . رجوع به غاوی شود. ◄ (اِ) توشه دان . (منتهی الارب ). ◄ مشک که در آن آب باشد. (منتهی الارب ).