غالیه سایی

غالیه سایی . [ ی َ / ی ِ ] (حامص مرکب ) غالیه سائی . خوشبوی سازی . عطاری : آن جام صدف ده که بخندد چو دم صبح چون صبح نمود آن صدف غالیه سایی . خاقانی . ببوی زلف رخت میروند و می آیند صبا بغالیه سائی و گل به جلوه گری . حافظ. و رجوع به غالیه سودن شود.