عکاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عکاب . [ ع ُ ] (ع اِ) دود. (منتهی الارب ). دخان . (اقرب الموارد). ◄ گرد و غبار. (منتهی الارب ).غبار. ◄ بخار دیگ . (از اقرب الموارد).
عکاب . [ ع ِ ] (ع اِ) اسم جمع است مر عنکبوت را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به عنکبوت شود.