عمرو تنوخی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمرو تنوخی . [ ع َ رِ ت َ ] (اِخ ) ابن فهیم بن تیم اﷲ تنوخی قضاعی . از قحطان . دومین از ملوک سلسله ٔ تنوخی در عراق . وی پس از کشته شدن برادرش مالک، به پادشاهی رسید و مدت پانزده سال با حسن سلوک بر عراق سلطنت راند و در حدود سال ٣٥٠ هَ .ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی ).