عمرو تمیمی

عمرو تمیمی . [ ع َ رِ ت َ ] (اِخ ) ابن بکر تمیمی . وی یکی از سه تن خوارج بود که تصمیم گرفتند علی (ع )، معاویه و عمروبن عاص را در شب هفدهم رمضان سال چهلم هجرت به قتل رسانند. و عمرو مأمور قتل عمروبن عاص در مصر گشت . وی در شب معین بر عمروبن عاص کمین کرد، اما آن شب عمرو عاص بسبب پیچاک شکم به نماز نرفت و رئیس شرطه ٔ خود «خارجةبن ابی حبیبه ٔ عامری » را بجای خویش به نماز جماعت فرستاد و عمرووی را بخیال اینکه عمرو عاص است به قتل رساند و خودبه فرمان عمرو عاص به قتل رسید. (از اعلام زرکلی از تاریخ ابن اثیر حوادث سال ٤٠، و تلبیس ابلیس ص ٩٤).

عمرو تمیمی . [ ع َ رِ ت َ ] (اِخ ) ابن سنان بن سمی تمیمی منقری، مکنی به ابوربعی و مشهور به ابن اهتم . از خطبا و شعرای دوره ٔ جاهلیت و اسلام . اصل او از نجد است و چون بر پیغمبر (ص ) وارد گشت اسلام آورد و فصاحت او در سخن مورد اعجاب و تحسین پیامبر (ص ) قرار گرفت و در حق او گفتند«ان من البیان لَسِحراً». وی بسال ٥٧ هَ .ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی از الاصابة و البیان و التبیین ).