عمرو بصری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمرو بصری . [ ع َ رِ ب َ ] (اِخ ) ابن عبید بصری، مکنی به ابوعثمان . شیخ معتزله در عصر خویش . جد او از فارس بود و پدرش ابتدا بافنده، سپس از شرطه ٔ حجاج در بصره گشت . وی بسال ٨٠ هَ .ق .متولد شد و به علم و زهد شهرت یافت . نزد منصور خلیفه ٔ عباسی تقربی بسیار داشت و چون بسال ١٤٤ هَ .ق . درمران به نزدیکی مکه درگذشت، منصور خلیفه بر خلاف عادت، وی را مرثیه ها ساخت . او راست : تفسیر قرآن، و الردعلی القدریة. (از الاعلام زرکلی از فیوات الوفیات ).