عمرو باهلی

عمرو باهلی . [ ع َ رِ هَِ] (اِخ ) ابن احمربن عمردبن عامر باهلی، مکنی به ابوخطاب . شاعر مخضرم (از شعرای دوره ٔ جاهلیت و اسلام ) بود که در حدود نود سال بزیست . وی در غزوات روم شرکت کرد و یکی از چشمانش آسیب دید. سپس به شام رفت و بعد در الجزیرة سکونت گزید. او را مدیحه هایی برای عمر، عثمان، علی (ع ) و خالدبن ولید است و یزیدبن معاویه را هجو کرد. عمرو بسال ٦٥ هَ .ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی ). رجوع به مآخذ ذیل شود: خزانةالادب بغدادی ج ٣ ص ٣٨. الاصابة. سمطاللاَّلی ص ٣٠٧. آمدی ص ٣٧. مرزبانی ص ٢١٤. اغانی ج ٨ ص ٢٣٤.