عمرانیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمرانیان . [ ع ِ ] (اِخ ) نام دو خانواده ٔ باستانی است که در ری و سرخس اقامت داشته اند و آنان را «عمرانی » می گفته اند. یکی از افراد این خانواده (علی بن محمد) ممدوح منوچهری شاعر است . رجوع به عمرانی و دیوان منوچهری چ دبیرسیاقی ص ٣٣١ شود : خریدار من تاج عمرانیان است تو خود خادم تاج عمرانیانی . منوچهری .