عمر سکونی

عمر سکونی . [ ع ُ م َ رِس َ ] (اِخ ) ابن محمدبن حمدبن خلیل سکونی، مکنی به ابوعلی . وی مقری و از فقهای مالکیه و اصل او از اشبیلیه بوده است . وی در تونس سکونت گزید و به سال ٧١٧ هَ.ق . درگذشت . او راست : ١- الاربعین مسألة فی اصول الدین علی مذهب اهل السنة. ٢- التمییز لما أودعه الزمخشری من الاعتزالات فی تفسیر الکتاب العزیز. ٣- لحن العوام فیما یتعلق بعلم الکلام . ٤- المنهج المشرق فی الاعتراض علی کثیر من اهل المنطق . (از الاعلام زرکلی ). رجوع به مآخذ ذیل شود: نیل الابتهاج، نفح الطیب ج ٢ ص ١١٥٠، کشف الظنون ج ٢ ص ١٤٨٢ و هدیة العارفین ج ١ ص ٧٨٨.