عمر سهروردی

عمر سهروردی . [ ع ُ م َ رِ س ُ رَ وَ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبداﷲبن عمویه ٔ قرشی تیمی بکری سهروردی، مکنی به ابوحفص و ملقب به شهاب الدین . فقیه، مفسر و صوفی قرن ششم و هفتم هجری . وی به سال ٥٣٩ هَ .ق . در سهرورد تولد یافت . او شیخ بغداد گشت و سرانجام بسال ٦٣٢ هَ .ق . در بغداد درگذشت . او راست : ١- جذب القلوب الی مواصلة المحبوب . ٢- السیرو الطیر. ٣- عوارف المعارف . ٤ - نخبةالبیان فی تفسیر القرآن . (از الاعلام زرکلی ). رجوع به مآخذ ذیل شود: وفیات الاعیان ج ١ ص ٣٨٠، الحوادث الجامعة ص ٧٤، الشذرات ج ٥ ص ١٥٣، البدایة و النهایة ج ١٣ ص ١٣٨، طبقات الشافعیة ج ٥ ص ١٤٣ و حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٣٣٤.