علیوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علیوی . [ ] (اِخ ) نام بطنی است از معین، از عُتبة از صلتة، از شُمَّر طوقة. این بطن به نام «بوعلیوی » نیز شهرت دارد. (از معجم قبائل العرب عمر رضا کحالة ج ٢ ص ٨٢٠ از عشائر العراق عزاوی ص ٢٣٩).
علیوی . [ ] (اِخ ) نام فخذی است از ابی زلیطی، از حدیدی ها، که یکی از عشائر سوریه باشند. این فخذ بنام «ابی علیوی » نیز شهرت دارند. (از معجم قبائل العرب عمر رضا کحالة ج ٢ ص ٨٢٠).
علیوی . [ ] (اِخ ) نام فخذی است که در قرای مقطوعة و طابویة، از دیرالزور، که یکی از مناطق کشور سوریه است به سر می برند. (از معجم قبائل العرب عمر رضا کحالة ج ٢ ص ٨٢٠).