علی فرغانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی فرغانی . [ ع َ ی ِ ف َ ] (اِخ ) ابن عثمان بن محمد اوسی (در برخی نسخ : اوشی ). ملقب به سراج الدین . ادیب و شاعر متوفی در سال ٥٦٩ هَ . ق . او راست : ١- قصیده ٔ لامیه، در اصول دین . ٢- مختلف الروایة، که شرح منظومه ٔ عمر نسفی است در خلاف . ٣- مشارق الانوار فی شرح نصاب الاخبار لتذکرةالاخیار. (از معجم المؤلفین از کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٥٢٦ و... الجواهر المضیئه قرشی ج ١).
علی فرغانی . [ ع َ ی ِ ف َ ] (اِخ ) ابن مسعود فرغانی . مکنی به ابوسعد و ملقب به کمال الدین . او راست : المستوفی فی النحو. (از کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١٦٧٥).
علی فرغانی . [ ع َ ی ِ ف َ ] (اِخ ) ابن ابی بکربن عبدالجلیل فرغانی مرغینانی حنفی . ملقب به برهان الدین و مکنی به ابوالحسن . رجوع به علی مرغینانی شود.