علی غزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی غزی . [ ع َ ی ِ غ َزْ زی ] (اِخ ) ابن عثمان غزی دمشقی حنفی . ملقب به شرف الدین . وی فقیه بود و در سال ٧٩٩هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- الجواهروالدر. ٢- القواعد، در فروع فقه . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ١٤٨).
علی غزی . [ ع َ ی ِ غ َزْ زی ] (اِخ ) ابن سالم بن عبدالناصر غزی شافعی . وی ادیب بود و در نظم سخن نیز دست داشت در قدس تحصیل کرد، و در سال ٧٤٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : تخمیس البردة. (از معجم المؤلفین از الدررالکامنه ٔ ابن حجر ج ٣ ص ٥١).
علی غزی . [ ع َ ی ِ غ َزْ زی ] (اِخ ) ابن خلف بن خلیل بن عطأاﷲ غزی شافعی . ملقب به علاءالدین . وی محدث و مورخ و فقیه بود در سال ٧١٢ هَ . ق . متولد شد و در دمشق به تحصیل پرداخت و نزد ابن شحنة و جماعتی دیگر تحصیل کرد و در ماه ربیعالاَّخر یا جمادی الاولای سال ٧٩٢ هَ . ق . درگذشت . او راست : مختصر تاریخ اسلام ذهبی . (از معجم المؤلفین از شذرات الذهب ابن عماد ج ٦ ص ٣٢٣ و کشف الظنون ص ٢٩٥).