علی طحان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی طحان . [ ع َ ی ِ طَح ْ حا ] (اِخ ) ابن عبداﷲ طحان أزهری مصری . اصولی بود و در نظم سخن نیز دست داشت و در سال ١٢٠٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- حاشیه بر شرح ملوی بر سمرقندیه . ٢- دو لامیه ٔ بزرگ و کوچک .٣- منظومه هایی در فقه و منطق و توحید و عروض و بیان و طب . (از معجم المؤلفین از حلیةالبشر عبدالرزاق بیطار ج ٢ ص ٤٦٢ و عجائب الاَّثار جبرتی ج ٢ ص ٢٤٢ و هدیة العارفین ج ١ ص ٧٧١ و ایضاح المکنون ج ٢ ص ٥٨٢).