علی طالقانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی طالقانی . [ ع َ ی ِ ل ِ ] (اِخ ) ابن فضل مؤیدی طالقانی . وی در سال ٤٢١ هَ . ق . در قید حیات بود. او راست : الامثال البغدادیة. (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ١٦٦).
علی طالقانی . [ ع َ ی ِ ل ِ ] (اِخ ) ابن مهدی بن رضابن احمدبن حسین بن حسن طالقانی حسینی نجفی . مشهور به میرحکیم . وی درشب پنجشنبه هفدهم ذی قعده ٔ سال ١٣٠٠ هَ . ق . در نجف اشرف متولد شد، و نزد پدر خویش و شیخ محمد حرز و شیخ محمدجواد شبیبی تلمذ کرد، و در سال ١٣٣٥ هَ . ق . به بندر لنجه سفر کرد و در سال ١٣٣٧ هَ . ق . در آنجا درگذشت . او را دیوانی است در ٦٠٠ صفحه . (از الذریعه ٔ ج ٩ ص ٧٣٨ از غایةالامانی فی أحوال آل الطالقانی ).