علی طالبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی طالبی . [ ع َ ی ِ ل ِ ] (اِخ ) ابن سعیدبن سعدبن زیدبن محسن حسینی طالبی . از اشراف مکه . وی در سال ١١٣٠ هَ . ق . پس از عزل برادرش عبداﷲ به امارت مکه برگزیده شد. و در آن هنگام حکومت مکه در دست عثمانی ها بود و این علی بن سعید مدت هفت ماه و چهار روز امیربود و به واسطه ٔ بی نظمی هایی که در مکه و نواحی آن روی داد از جانب والی عثمانی عزل شد و در سال ١١٤٢ هَ. ق . درگذشت . (از اعلام زرکلی از خلاصةالکلام ص ١٦٩).