علی شروقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی شروقی . [ ع َ ی ِ ش ُ ] (اِخ ) ابن محمدعلی بن حیدربن شیخ خلیفه ٔ مجیراوی شروقی نجفی . وی در سال ١٢٣٧ هَ . ق . در نجف متولد شد و نزد انصاری و سیدحسین کوهکمری تلمذ کرد. سپس در همان شهر به تدریس پرداخت و پس از چندی برای بازستاندن املاک خود که غصب شده بود به سوق الشیوخ رفت و در سال ١٣١٤ هَ . ق . در همانجا درگذشت . او را تألیفاتی در فقه و اصول و علم الرجال بوده است . (از مصنفی علم الرجال آقا بزرگ ص ٣٢٣).