علی شروانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی شروانی . [ ع َ ی ِ ش ِرْ ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن محمد زهری شروانی نقشبندی حنفی . ملقب به اکمل الدین . وی صوفی بود و در سال ١١١٨ هَ . ق .در مدینه درگذشت . او راست : ١- اقصی المطالب . ٢- جامع المناسک . ٣- خلاصةالتواریخ . ٤- دلیل الزائرین و أنیس المجاورین فی زیارة سیدالمرسلین . ٥- مهمات المعارف الواجبة علی العباد فی أحوال المبداء و المعاد. (از معجم المؤلفین از سلک الدرر ج ٣ ص ٢٠١. و هدیة العارفین ج ١ ص ٧٦٤ و ایضاح المکنون ج ١ ص ٤٣٤ و ج ٢ ص ٦١٠).
علی شروانی . [ ع َ ی ِ ش ِرْ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی زهری شروانی مدنی حنفی . وی ادیب بود و در سال ١١٣٤ هَ . ق . در مدینه متولد شد و در همانجا در سال ١٢٠٠ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- حاشیه بر دیباجةالدرر. ٢- هوامشی بر المختصر. و نیز او را اشعاری است . (از معجم المؤلفین از سلک الدرر مرادی ج ٣ ص ٢٣١).