علی سهروردی

علی سهروردی . [ ع َ ی ِ س ُ رَ وَ ] (اِخ ) ابن مسلم بن محمدبن علی سلمی دمشقی شافعی خلوتی . مشهور به ابن سهروردی و ملقب به جمال الاسلام و مکنی به ابوالحسن . وی فقیه و اصولی و مفسر و عالم به فرایض وریاضی دان بود و در نزد غزالی تلمذ کرد و در ذی قعده ٔسال ٥٣٣ هَ . ق . در دمشق درگذشت . او را تصنیفاتی درفقه و تفسیر است . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٢٤١). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است :طبقات الشافعیه ٔ اسنوی ص ١٩. سیرالنبلاء ذهبی ج ١٢ ص ١٥٢. الوافی صفدی ج ١٢ ص ٢٠٣. طبقات الشافعیه ٔ سبکی ج ٤ ص ٢٨٣. طبقات المفسرین سیوطی ص ٢٦. مرآةالجنان یافعی ج ٣ ص ٢٦١. الدارس نعیمی ج ١ ص ١٨٠. شذرات الذهب ابن عماد ج ٤ ص ١٠٢. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١٨.