علی سنهوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی سنهوری . [ ع َ ی ِ س َ ] (اِخ ) ابن حسن سنهوری شافعی . ملقب به نورالدین . مقری بود و در سال ٩١٣ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- التحفة البهیة فی شرح نظم الاجرومیة. ٢- العلویة فی نظم الاجرومیة.(از معجم المؤلفین از هدیة العارفین ج ١ ص ٧٤١).
علی سنهوری . [ ع َ ی ِ س َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن علی نطوبسی قاهری أزهری ضریر مالکی سنهوری . ملقب به نورالدین و مکنی به ابوالحسن . فقیه و اصولی و نحوی قرن ٩ هَ . ق . بود. وی در حدود سال ٨١٤ هَ . ق . در نطوبس متولد شد و از آنجا به سنهور رفت و در ١٩ رجب سال ٨٨٩ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- دو شرح بر اجرومیة. ٢- دو شرح بر المختصر، که کامل نیست . (از معجم المؤلفین از الضوء اللامع سخاوی ج ٥ ص ٢٤٩ و نیل الابتهاج تنبکتی ص ٧٣٧ و هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٢٠٨).