علی زینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی زینی . [ ع َ ی ِ زَ ] (اِخ ) ابن محمدحسین نجفی زینی . وی شاعر بود و در سال ١٢١٥ هَ. ق . درگذشت . او را دیوان شعری است . و نیز تقریظی بر تخمیس البرده ٔ محمدرضا نحوی دارد. (از الذریعه ٔ آقابزرگ طهرانی ج ٤ ص ٨ و ج ٩ ص ٧٥٨ از تکملة الامل ).