علی رضایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی رضایی . [ ع َ ی ِ رِ ] (اِخ ) ابن محمد رومی، مشهور به رضایی . ادیب و شاعر و فقیه بود.وی در قسطنطنیه متولد شد و عهده دار امر قضاء در مصرگردید و در بیست وهشتم صفر سال ١٠٣٩ هَ . ق . درگذشت .او راست : ١ - ادل الخیرات فی الادعیة. ٢ - الشهاب بطردالذباب . ٣ - مختصر خریدةالقصر و جریدة اهل العصر فی تراجم الشعراء، که آن را «عودالشباب » نامیده است . ٤ - نقدالسائل فی جواب المسائل من الفتوی (یا نقدالمسائل فی جواب السائل ). (از معجم المؤلفین ) (از الاعلام زرکلی ). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : خلاصةالاثر محیی ج ٣ ص ١٨٧. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٧٠٢ و سایر صفحات . فهرس الخدیویة ج ٣ ص ١٤٤ و ج ٤ ص ٢٨٦. الکشاف اسعد طلس ص ٨٠. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧٥٥.