علی دمنتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی دمنتی . [ ع َ ی ِ دِ ؟ ] (اِخ ) ابن سلیمان دمنتی بوجمعوی مغربی مالکی، مکنّی به ابوالحسن . فقیه و محدث و مورخ و مفسر و شاعر بود و در سال ١٢٣٤ هَ . ق . در دمنات متولد شد و در ٢٨ ربیعالثانی ١٣٠٦ هَ . ق . در مراکش درگذشت . او راست : ١ - تفسیرالقرآن . ٢ - دیوان شعر در مدحهای نبوی . ٣ - کتابی در مناقب شیخ ابوالعباس بستی، مدفون در مراکش . ٤ - النصیحة التامة للخلیقة العامة. ٥ - نور مصباح الزجاجة علی سنن ابن ماجة. (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ١٠٣). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است . فهرس المؤلفین بالظاهریة. فهرس الفهارس کتانی ج ١ ص ١٢٣. هدیةالعارفین ج ١ ص ٧٧٦. دلیل مورخ المغرب ابن سودة ص ٢٢٦. السعادةالابدیه ٔ محمد فتحی ص ١١٢. معجم المطبوعات ص ٥٢٧. ایضاح المکنون ج ١ ص ٤١٩ و سایر صفحات . فهرس الازهریة ج ١ ص ٢٨٦ و سایر صفحات و مجلدات . فهرس الخدیویة ج ١ ص ٣٣٩ و سایر صفحات و مجلدات .فهرس الحدیث از المکتبةالبلدیة ص ٢٥ و سایر صفحات .