علی دمشقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی دمشقی . [ ع َ ی ِ دِ م َ ] (اِخ ) ابن محمدبن عثمان بن محمدبن رجب بن علاءالدین دمشقی شافعی، مشهور به ابن شمعة. محدث و نحوی و شاعر. اصل وی از بعلبک بود و در سال ١١٥٧ یا ١١٥٨ هَ . ق . در دمشق متولد شد و در آنجا پرورش یافت و در سال ١٢١٩ یا ١٢٢٩ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١ - حاشیه بر شرح بخاری قسطلانی . ٢ - رساله ای در بسملة. ٣ - نظم مفردات قواعد اعراب . (از معجم المؤلفین بنقل از روض البشر جمیل الشطی ص ١٨٠. منتخبات التواریخ لدمشق تقی الدین ج ٢ ص ٦٧١).
علی دمشقی . [ ع َ ی ِ دِ م َ ] (اِخ ) ابن محمدبن عز اذرعی دمشقی حنفی، ملقّب به صدرالدین . رجوع به علی اذرعی شود.
علی دمشقی . [ ع َ ی ِ دِ م َ ] (اِخ )ابن محمدبن عیسی دمشقی محلی نمراوی شافعی، مشهور به قطبی و ملقّب به علاءالدین . رجوع به علی قطبی شود.