علی خطیبی

علی خطیبی . [ ع َ ی ِ خ َ ] (اِخ ) ابن منصوربن عبیداﷲ خطیبی اصفهانی بغدادی، مکنّی به ابوعلی و مشهور به اجل لغوی . اصل او از اصفهان بود ودر سال ٥٤٧ هَ . ق . در بغداد متولد شد و در آنجا پرورش یافت . وی تحصیلات خود را نزد ابن قصار و ابوالبرکات انباری و جز آنان به پایان رساند و در مدرسه ٔ نظامیه اقامت داشت . یاقوت حموی گوید که او از نظر حفظ لغات و اشعار بی همتا بود ولی متاسفانه حاضر به تدریس نبود و اگر روزی وی بتدریس همت می گماشت، علوم و ادبیات را زنده می کرد. (از معجم الادباء یاقوت چ قاهره ج ١٥ ص ٨١ و چ مارگلیوث ج ٥ ص ٤٢٣).