علی خزاعی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی خزاعی . [ ع َ ی ِ خ ُ ] (اِخ ) ابن ابراهیم خزاعی، مکنّی به ابوالحسن . وی شاعر بود و در بادیه ٔ خزاعة در حجاز پرورش یافت و به عراق منتقل شد و مصاحب اسماعیل بن بلبل گشت و بر شعرای دستگاه او برتری یافت و در سال ٢٨٣ هَ . ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی بنقل از المرزبانی ص ٢٩١).
علی خزاعی . [ ع َ ی ِ خ ُ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن طاهر خزاعی اصفهانی، مکنّی به ابوالحسن . ادیب و شاعر قرن هشتم هجری . در سال ٧٥٠ هَ. ق . در قید حیات بود و در حمایت جمال الدین وزیر می زیست . و او را تألیفاتی در سیرت این وزیر است . (از معجم المؤلفین بنقل از الخریده ٔ عماد اصفهانی ص ٩).