علی جویمی

علی جویمی . [ ع َ ی ِ ج ُ وَ ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن محمد حسینی جویمی شیرازی شافعی، ملقّب به نورالدین . وی نحوی و منطقی بود و در حدود سال ٧٨٥ هَ . ق . در «جویم » از قرای شیراز متولد شد. و نزد شریف جرجانی تلمذ کرد. و در صفر سال ٨٦٠ هَ . ق . در مدینه درگذشت . او راست : ١- شرح ایساغوجی، در منطق . ٢ - شرح کافیه، در نحو. (از معجم المؤلفین بنقل از الضوءاللامع ج ٥ ص ١٥٨. کشف الظنون ص ٢٠٧ و ١٣٧٦. هدیةالعارفین ج ١ ص ٧٣٤).