علی جوهری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی جوهری . [ ع َ ی ِ ج َ هََ ] (اِخ ) ابن اسماعیل بغدادی، معروف به رکاب سالار و ملقّب به علم الدین و مکنّی به ابوالحسن . رجوع به علم الدین جوهری شود.
علی جوهری . [ ع َی ِ ج َ هََ ] (اِخ ) ابن جعدبن عبید هاشمی جوهری بغدادی (از موالی جوهریان )، مکنّی به ابوالحسن . محدث و حافظ و از مردم بغداد بود. به سال ١٣٣ هَ . ق . متولد شد و در ماه رجب ٢٣٠ هَ . ق . درگذشت . وی از شعبة و ابن ابی ذئب و دیگران روایت کرد. او راست : مسند، در حدیث . (از معجم المؤلفین بنقل از الاعلام زرکلی ج ٥ ص ٧٦. شذرات الذهب ابن عماد ج ٢ ص ٦٨. فهرس المخطوطات المصوره ٔ سید ج ١ ص ١٠٠. فهرس مخطوطات الحدیث بالظاهریة). در منتهی الارب آمده است که «علی بن جعد» از محدثان بود.
علی جوهری . [ ع َ ی ِ ج َ هََ ] (اِخ ) ابن داودبن ابراهیم جوهری، مشهور به ابن صیرفی . وی مورخ بود (٨١٩-٩٠٠ هَ . ق ). او راست : ١ - انباءالهصر فی أبناء العصر. ٢ - نزهةالنفوس و الابدان فی تواریخ الزمان . (از معجم المؤلفین بنقل از کشف الظنون ص ١٩٤٩. التعریف بالمورخین عراوی ج ١ ص ٢٥١. جولة فی دورالکتب الامیر کیه ٔ کورکیس عواد ص ٨٠. فهرس المخطوطات المصوره ٔ لطفی عبدالبدیع ج ٢ ص ٣٥. هدیةالعارفین ص ٧٣٩).