علی جزیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی جزیری . [ ع َ ی ِ ج َ ] (اِخ ) ابن حسن بن خاطربن جزیری مالکی . فقیه بود. او راست : فتح الملک المبین لشرح هدایة عوام اللاجئین، که در سال ١٢١٨ هَ . ق . از تألیف آن فراغت یافت . (از معجم المؤلفین بنقل از فهرس الازهریة ج ٢ ص ٣٨٤).
علی جزیری . [ ع َ ی ِ ج َ ] (اِخ ) ابن یحیی بن قاسم صنهاجی جزیری، مکنّی به ابوالحسن، از فقیهان مالکی به شمار می رفت و اصل او از ردیف مغرب بود و سپس به جزیرةالخضراء در اندلس رفت و امر قضا رادر آنجا به عهده گرفت و نسبت او نیز بدین شهر است . وی در ربیعالاول سال ٥٨٥ هَ . ق . درگذشت . و سن او در حدود شصت سال بود. او راست : تلخیص العقود، که مشهور به وثائق جزیری است . (از معجم المؤلفین بنقل از نیل الابتهاج تنبکتی ص ٢٠٠. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ١٨٥).