علی جزری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی جزری . [ ع َ ی ِ ج َ زَ ] (اِخ ) ابن محمدبن محمدبن عبدالکریم بن عبدالواحد شیبانی موصلی، مشهور به ابن اثیر جزری و ملقّب به عزالدین و مکنّی به ابوالحسن . رجوع به ابن اثیر و نیز به علی (ابن محمدبن ...) شود.
علی جزری . [ ع َ ی ِ ج َ زَ ] (اِخ ) ابن منصوربن مضرس بن قیس غنوی جزری مشهور به ابن غدیر. وی شاعر و سوارکار و اهل الجزیره بود. او در عهد عبدالملک بن مروان میزیست و شعری درباره ٔ فتنه ٔ زبیر دارد.وفات وی در سال ٨٠ هَ . ق . بوده . (از الاعلام زرکلی بنقل از سمطاللالی ص ٧٩٩. آمدی ص ١٦٤. مرزبانی ص ٢٨٠).