علی باکویی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی باکویی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) ابن عبدالکریم باکویی، مکنّی به ابوالحسن و ملقّب به فریدالدین . وی صاحب رصد بود و در سال ٥٤١ هَ. ق . زیج علایی را تألیف کرد. این زیج بسیار دقیق است و اوساط کواکب و تعادل در آن صحیح ضبط شده است و از این تألیف معلوم می شود که مؤلف آن در امر رصد قوی بوده است . (از گاهنامه ٔ سال ١٣١٠ هَ . ش . ص ٨١).