علی اسفیذاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی اسفیذاری . [ ع َ ی ِ اَ ] (اِخ ) ابن عمربن خلیل بن علی اسفیذاری، مکنّی به ابوعاصم و ملقّب به فخرالدین . نحوی بود و در سال ٦٩٨ هَ . ق . درگذشت . او راست : المقتبس فی توضیح ما التبس، که شرح المفصل زمخشری است . و اسفیذاری منسوب است به «اسفیذار» و آن شهر بزرگی است در ماوراءالنهر. (از معجم المؤلفین بنقل از کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١٧٧٦. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧١٥).