علی اسفرایینی

علی اسفرایینی . [ ع َ ی ِ اِ ف َ ] (اِخ ) ابن احمد سهیلی اسفرایینی، مکنّی به ابوالحسن . فقیه و جدلی و محدث بود و در سال ٤٣١ هَ . ق . در جامع اموی دمشق حدیث می گفت .او راست : ادب الجدل . و نیز کتابی در رد معتزله و عجزآنان دارد. (از معجم المؤلفین بنقل از تاریخ دمشق ابن عساکر ج ١١ ص ٤٢٩. طبقات الشافعیه ٔ سبکی ج ٣ ص ٢٩٢).

علی اسفرایینی . [ ع َ ی ِ اِ ف َ ] (اِخ ) ابن اسماعیل بن ابراهیم بن محمدبن عربشاه اسفرایینی شافعی مکی، مشهور به عصامی و حفید. رجوع به علی عصامی شود.

علی اسفرایینی . [ ع َ ی ِ اِ ف َ ] (اِخ )ابن فضل بن احمد اسفرایینی، مکنّی به ابوالحسن و مشهور به حجاج . رجوع به ابوالحسن (علی بن فضل ...) شود.