علی اسبیجابی

علی اسبیجابی . [ ع َ ی ِ اِ ] (اِخ ) ابن محمدبن اسماعیل بن علی بن احمدبن محمدبن اسحاق اسبیجابی سمرقندی، ملقّب به بهاءالدین . فقیه بود و در جمادی الاولای سال ٤٥٤ هَ . ق . متولد شد و در بیست وسوم ذی قعده ٔ سال ٥٣٥ هَ . ق . در سمرقند درگذشت . او راست : شرح مختصرطحاوی، در فروع فقه حنفی . و نیز او را مجموعه ای است از فتاوی . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ١٨٣). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است ؛ تراجم الاعاجم ص ١٥٢. تاج التراجم ابن قطلوبغا ص ٣٣. مفتاح السعاده ٔ طاش کبری ج ٢ ص ١٣٨. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١٦٢٧. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٦٩٧. طبقات الفقهاء طاش کبری ص ٩٤.

علی اسبیجابی . [ ع َ ی ِ اِ ] (اِخ ) ابن محمد اسبیجابی، مکنّی به ابوالحسن و ملقّب به قطب الدین . او راست : الجامعالکبیر فی فروع الحنفیة. (از کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٥٧٠).