علی اذرعی

علی اذرعی . [ ع َ ی ِ اَ رَ ] (اِخ ) ابن محمدبن عز اذرعی دمشقی حنفی، ملقّب به صدرالدین . متکلم بود و در سال ٧٤٦ یا ٧٩٢ هَ . ق . درگذشت . او راست : شرح عقائد طحاوی . (از معجم المؤلفین بنقل از کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١١٤٣ و هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧١٩).

علی اذرعی . [ ع َ ی ِ اَ رَ ] (اِخ ) ابن سلیم بن ربیعه ٔ اذرعی، مکنّی به ابوالحسن و ملقّب به ضیأالدین . در سال ٦٥٧ هَ . ق . متولد شد. وی فقیه بود و در نظم سخن نیز دست داشت، مدتی در طرابلس و عجلون و دمشق حکمرانی کرد. و در ١٣ ربیعالاول سال ٧٣٠ هَ . ق . در رملة درگذشت . او راست : ١ - تخمیس الوتریة فی مدح خیرالبریه ٔ ابن رشید بغدادی . ٢ - نظم التنبیه شیرازی، در فروع فقه شافعی . (از معجم المؤلفین بنقل از البدایه ٔ ابن کثیر ج ١٤ ص ١٥٥. الدررالکامنه ٔ ابن حجر ج ٣ ص ٥٣. شذرات الذهب ابن عماد ج ٦ ص ٩٦. کشف الظنون ص ٤٩٢).