علویجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علویجه . [ ع َ ل َ ج َ ] (اِخ ) قصبه ایست از دهستان دهق بخش نجف آباد شهرستان اصفهان واقع در ٤٦ هزارگزی شمال باختری نجف آباد و متصل براه ماشین رو علویجه به تیران . ناحیه ایست جلگه و دارای آب و هوای معتدل و ٦٣٨٨ تن سکنه است . آب آن از قنات تأمین می شود. محصول آن غلات، حبوبات، انگور، سیب زمینی، هلو، توت، لبنیات، پشم، روغن، پنبه، بادام، کتیرا، گردو، زردآلو، صیفی و سیب است . اهالی آن به زراعت و گله داری اشتغال دارند. صنایع دستی زنان کرباس، کیش و قالی بافی است . راه آن اتومبیل رو است . دارای دبستان، پاسگاه ژاندارمری، زیارتگاه، گاراژ، و در حدود ٥٠ باب دکان است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).