علوی حسینی

علوی حسینی . [ ع َ ل َ ی ِ ح ُ س َ ] (اِخ ) ناصربن رضابن محمدبن عبداﷲ علوی حسینی، مکنی به ابوابراهیم . فقیه و محدث شیعی در قرن پنجم هجری بود. او راست : ١- کتابی در ادعیه ٔ زین العابدین . ٢- کتابی شامل مکاتبات وی با یکی از فضلا. ٣- کتابی در مناقب آل رسول . (از معجم المؤلفین ج ١٣ ص ٧٠ از اعلام الشیعة و روضات الجنات ج ٤ ص ٢١٨ و فوائد الرضویة ص ٦٩١). و نیز رجوع به ابوابراهیم شود.

علوی حسینی . [ع َ ل َ ی ِ ح ُ س َ ] (اِخ ) حسن بن محمدبن یحیی بن حسن بن جعفر. نسابة. رجوع به علوی بغدادی (حسن بن ...) شود.

علوی حسینی . [ ع َ ل َ ی ِ ح ُ س َ ] (اِخ ) طاهربن حسین بن طاهربن محمد حسینی علوی . وی فقیه بود و در دولت کثیریة در حضرموت منصب امامت داشت . در شهر تریم در٤ شعبان سال ١١٨٤ هَ . ق . متولد شد و در شهر مسیلة بسال ١٢٤١ هَ . ق . درگذشت و در سال ١٢٢٠ هَ . ق . با وی برای امامت بیعت شد. او راست : ١- اتحاف النبیل بشرح حدیث جبریل . ٢- کفایة الخایض فی علم الفرائض . ٣- مجموعه ٔ فتاوی . (از معجم المؤلفین ج ٥ ص ٣٤ از تاریخ دولت کثیریة ج ١ ص ١٢٧ و ١٥١ و اعلام زرکلی ج ٣ ص ٣١٩).