علامة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عَ لّ مِ) [ ع - علامة ] (ص.) دانشمند، بسیار دانا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عَ لّ مِ) [ ع - علامه ] (ص.) دانشمند، بسیار دانا.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علامة. [ ع َل ْ لا م َ ] (اِخ ) احمدبن کمال پاشا. رجوع به احمد... شود.
علامة. [ ع َل ْ لا م َ ] (اِخ ) احمدبن عمربن محمد زبیدی . رجوع به علامه ٔ زبیدی شود.
علامة. [ ع َل ْ لا م َ] (اِخ ) ابن حاجب عثمان بن عمر. رجوع به ابن حاجب و ریحانة الادب ج ٥ ص ٣٠٢، روضات الجنات ص ٤٦٨، تاریخ ابن خلکان ج ١ ص ٣٤٠، هدیة الاحباب ص ٤٥، لغات تاریخیه و جغرافیة احمد رفعت ج ١ ص ٣١، قاموس الاعلام ج ١ ص ٦١٦ شود.