عصمتیان

عصمتیان . [ ع ِ م َ ] (اِ مرکب ) ج ِ عصمتی، منسوب به عصمت . کنایه از انبیا و اولیا و ملائکه و اهل عزلت و خلوت نشینان و مخدرات باشد. (برهان ) (آنندراج ) : عصمتیان در حرمش پردگی عصمت از او یافته پروردگی . نظامی . ◄ (اِخ ) کنایه از مریم، مادر عیسی علیه السلام است .(برهان ) (آنندراج ).