عصام اسفرایینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عصام اسفرایینی . [ ع ِ م ِ اِ ف َ ] (اِخ ) ابراهیم بن محمدبن عربشاه اسفرایینی، ملقب به عصام الدین . وی بسال ٨٧٣هَ .ق . در اسفرایین از قرای خراسان متولد شد. پدرش از قضات آنجا بود. و او به آموختن علم پرداخت و در اواخر عمر به سمرقند رفت و به سال ٩٤٥ هَ .ق . در این شهر درگذشت . او راست : الاطول، در شرح تلخیص المفتاح قزوینی، در علوم بلاغت و میزان الادب . و نیز شرحها و حواشیی در منطق و توحید و نحو دارد. (از الاعلام زرکلی چ ٢ از کشف الظنون و شذرات الذهب و معجم المطبوعات ).