عسول

عسول . [ ع ُ ] (ع اِ) ج ِ عَسَل . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به عسل شود.

عسول . [ ع ُ ] (ع مص ) سخت جنبیدن نیزه . (از منتهی الارب ): عسل الرمح ؛ اهتزاز آن نیزه شدید شد. (از اقرب الموارد). عَسْل . عَسَلان . و رجوع به عَسْل و عسلان شود.

عسول . [ ع َ ] (ع ص ) نیزه ٔ جنبان . (منتهی الارب ). سخت اهتزاز. (از اقرب الموارد). ◄ مرد نیک صالح . (منتهی الارب ). واحد عُسُل یعنی مردان صالح . (از اقرب الموارد). ج، عُسُل . (منتهی الارب ).